Prvi bokserski klub u Kruševcu osnovan je 1931. godine u Fabrici vagona.
Klub nije imao ni posebnih prostorija za treninge ni trenera. Prilozima osnivača prikupljeni su najneophodniji rekviziti. Prva javna priredba održana je u krugu fabrike. Nezainteresovanost publike razočarala je osnivače kluba i klub je uskoro prestao sa radom. Odmah posle oslobođenja, na inicijativu Tripkovića „Madže“, a pod stručnim rukovodstvom braće
Mijatović, počinje aktivnost boksa u našem gradu. U ovo vreme u Kruševcu nije postojala kompletna bokserska ekipa, već su se održavale pojedinačne borbe u okviru kulturnih priredbi i igranki.
U ovom periodu javljaju se kvalitetni bokseri, a Kruševac još tada postaje grad kvalitetnih boksera. Godine 1948. Pribaković Saša i Miša Pavlović odlaze na dvomesečnu školu za boks, rvanje i dizanje tegova u Beograd i završavaju sa uspehom u grupi sa budućim jugoslovenskim šampionima, npr.
Šovljanskim. Saša i Miša Pavlović i Dena su prvi školovani bokseri, instruktori i sudije Kruševca.
Pored pojedinačnih borbi između kruševačkih pojedinaca, nekompletna ekipa „Napretka“, a kasnije „14. oktobra“ češće se sastajala sa ekipom
„Rudara“ iz Aleksinca. Treninzi i mečevi u periodu 1944. do 1950. godine održavani su u domu JNA, kasini, kafani „ Jastrebac“ i u radnji Radeta
Rajkovića. U ovom periodu najaktivniji bokseri su bili sledeći: Pribaković
Miša, Pribaković Saša, Rade Jovanović, D. Nešić, Đurić, Popović,
Marjanović, Višnjić i Milosavljević.
Najveće zasluge za razvoj boksa u ovom periodu, koje je radilo pod vrlo teškim uslovima, imaju braća Mijatovići koji su išli toliko daleko da su svoje stanove pretvarali u bokserske ringove za treninge i ekonomate. Godine 1951.
na inicijativu radnika industrije „14 oktobar“ osniva se zvanično Boks klub „14 oktobar“ koji sve do danas nosi ovaj naziv.
Inicijator je bio Mijatović Mihajlo ujedno i trener, a kasnije se klubu pridružuju entuzijasti ovog sporta Pljakić Radul, Vesić Rista i Stanković
Dušan. Društvo ima vrlo slabe uslove i opremu, treninzi se održavaju u dotrajaloj kafani „Stara uživancija“.
Klub se u početku sam izdržavao od egzibicionih mečeva koji su održavani u obližnjim selima Stopanji, Ribarskoj Banji i drugim.
Bokserski klub „14 oktobar“ 1953. god.
Prva generacija Boks kluba „14 oktobar“ 1953. Godine
(Bora Cvetković, braća Stojanović, Cvrka)
Marta 1953. godine održava se prijateljski meč sa kompletnom ekipom sa Boks klubom „Mladost“ iz Kraljeva koji se završava nerešeno 9:9. Za ekipu „14 oktobar“ u prvom javnom nastupu na kraljevačkom ringu boksovali su: muva
Dragan Stojanović, bantam Toza Stojanović, pero laka Avramović, laka Mile
Stojanović, p. velter Knežević Budimir, velter Mile Kostić, „Bosanac“, polusrednja Zvonka Belobrk „Pucke“, srednja, Miodrag Milošević „Mima“ i poluteška Bora Cvetković. U ovoj godini održana su još tri prijateljska meča na kruševačkom ringu sa beogradskim „Partizanom“ i niškim
„Radničkim“ nerešeno, a od „Crvene zvezde“ izgubljen sa 12:8. Posle nekoliko uspešno održanih prijateljskih mečeva, klub počinje materijalno da pomaže industrija „14. oktobar“. Sazvana je osnivačka skupština, izabrana uprava i klub se pripaja sportskom društvu „14 oktobar“.
Prvi nastupi za ekipno prvenstvo
Ekipa „14 oktobar“ počinje da se takmiči u Srpskoj ligi 1954. god. U periodu 1955/1956. osvaja prvo mesto i stiče pravo da se takmiči u srpsko- makedonskoj ligi. Naredne godine, ekipa „14. oktobar“ osvaja prvo mesto i postaje član prve savezne lige.
Bokserska ekipa „14. oktobra“ 1954. god.
Učešće u prvenstvenim ekipnim takmičenjima
Pred početak takmičenja u prvoj saveznoj ligi, februara 1959. godine, ekipu
„14 oktobra“ preuzima i počinje da priprema veteran jugoslovenskog boksa
Milorad Gaković „Siki“.
Za vrlo kratko vreme, Gaković je osposobio i u ekipu uveo mlade snage i to:
Damjanovića (koji će kasnije biti jedan od najuspešnijih boksera „14.
oktobra“), Jovicu Jovanovića, Kusovca, Anđelkovića, Milovanovića,
Milenkovića, Spasojevića, Vučkovića i druge.
U ovom i narednom periodu, đaci Gakovića zauzimaju mesta u prvoj ekipi i prihvataju sav teret za što bolji plasman u prvoj saveznoj ligi. Iako je
Gaković bio u godinama i njegova karijera u boksu se bližila kraju, on je uspeo da klub održi tri godine u prvoj saveznoj ligi.
Ekipa Boks kluba „14 oktobar“ sa trenerom Sikijem Gakovićem
U periodu 1959/1961. prvu ligu u kojoj se takmičio „14 oktobar“ sačinjavali su klubovi: „Partizan“, „Crvena zvezda“ i „Radnički“ iz Beograda,
„Radnički“ iz Niša i Kragujevca, „Dinamo“ iz Pančeva i „Metalac“ iz
Valjeva. U prve dve godine „14 oktobar“ je na kraju prvenstva zauzimao četvrto odnosno šesto mesto. 1961. godine „14 oktobar“ ispada iz prve savezne lige i ponovo se vraća u Srpsku ligu.
Kruševačka ekipa postaje prvak Srpske lige 1963/1964. godine. U kvalifikacionim mečevima pobeđuje „Budućnost“ iz Titograda i „Partizan“ iz Sarajeva. Pobede nad ova dva kluba vraćaju „14 oktobar“ u prvu saveznu ligu.
Publika na jednom boks meču u Kruševcu 1964. godine
Zbog slabog plasmana ponovo ispada iz prve lige i vraća se u Srpsku ligu
1965. godine.
U leto 1966. godine, članovi ekipe „14. oktobar“ vraćajući se sa prvenstvenog meča u Vrbasu sa „Kombinatom“, nastradali su u saobraćajnoj nesreći.
Autobus u kome su pored boksera bili, članovi uprave i navijači, naleteo je na ogradu mosta preko reke Rasine i prevrnuo se. Od jakog udarca karoserija velikog autobusa se raspala i pravo je čudo što su svi putnici ostali u životu.
U ovom udesu, ekipa „14. oktobra“ je desetkovana, tako da više nije bila u stanju da nastavi sa prvenstvenim mečevima. Veći deo boksera je potpuno onesposobljen za dalje takmičenje. Bokserski savez Srbije odlučuje da se svi ostali mečevi registruju sa 20:0 u korist protivnika, s tim što „14. oktobar“ ostaje u Srpskoj ligi.
U narednom prvenstvu 1967/1968. godine u Srpskoj ligi „14. oktobar“ osvaja prvo mesto bez izgubljenog meča i ponovo se vraća u prvu saveznu ligu.
Međunarodni susreti
U dvadesetogodišnjem periodu svog postojanja pored uspeha nad domaćim, ekipa „14. oktobar“ imala je niz mečeva i uspeha na međunarodnim ringovima.
Od deset održanih mečeva sa poljskim, čehoslovačkim i nemačkim ekipama
„14. oktobar“ je izvojevao sedam pobeda, a tri susreta su izgubljena. Sva tri meča izgubljena su od „Kikersa“ Visburg, „Herosa“ Rezerburg i „Bavarije“
Rozenhajm na njihovim ringovima u leto 1962. godine.
Pojedinačni uspesi takmičara
Onako kako se razvijao klub, tako su se i pojedinci iz ekipe isticali, postajali državni prvaci, reprezentativci i osvajači „Oskara“.
Mile Stojanović postaje državni prvak u lakoj kategoriji 1965. godine, a
1959. osvaja prvo mesto i potvrđuje svoju vrednost. Ovo su prvi veliki pojedinačni uspesi u istoriji kruševačkog boksa.
Svetozar Stojanović „Toza“ postaje državni prvak u polusrednjoj kategoriji
1958. U ovom periodu pobeđuje Marića zvanog „Zlatna rukavica“ Marića. On je bio u to vreme jednog od najuspešnijih boksera u zemlji.
Tomislav Anđelković „Maki“ bio je dugo godina reprezentativac, osvajač drugog mesta na pojedinačnom prvenstvu države 1960. godine u polusrednjoj kategoriji. U prvenstvenom okršaju pobedio je olimpijskog učesnika Tomu
Kelavu.
Jedan od najtalentovanijih boksera i učenika Milorada Gakovića „Sikija“ je
Branislav Damjanović. Kao reprezentativac i državni prvak u bantam kategoriji, Damjanović 1963. godine u beogradskoj Hali sportova osvaja prvog
„Oskara“ .
Branislav Damjanović - Cire, najbolji bokser Kruševca
Komentar dopisnika „Sporta“ u vezi sa ovim mečom glasio je ovako: „Ako je
Al Braun (kome je bio sekundant Gaković - „Siki“) svetski šampion iz
Francuske nekad mogao da polaže na pleća sve rivale zahvaljujući samo snažnoj desnici, zašto ovaj talentovani dečak ne bi mogao da se ravnopravno, ako ne čak i bolje, ponese sa svim najboljim bokserima, kad takođe ima samo jednu izvanrednu osobinu: instinkt.
Branislav Damljanović taj golobradi dečak, nakostrešenih obrva iza kojih se kriju tople zelene oči, narogušen, kao da želi da zbriše svakog partnera, a u stvari se samo igra sa njima na ringu. Kad deluje mlitavo hladno znači da je u tim trenucima kadar da izgara do poslednjeg atoma snage. Nimalo se ne razlikuje od svih ostalih klupskih drugova i ako je pravi kruševački šampion uzor i dika svog kolektiva u školi „14 oktobar“.
Ekipa Boks kluba „14. oktobar“ 1966. godina
Gazepov Risto postaje državni prvak u lakoj kategoriji 1970. godine. Pobedio je Zvonka Vujina, višestrukog državnog prvaka, reprezentativca, balkanskog prvaka, osvajača medalja na olimpijadama i Evropskim prvenstvima. Za 65 godina postojanja, kroz Klub je prošlo 1000 aktivnih takmičara svih uzrasta, od kojih su neki bili republički i državni šampioni, reprezentativci i osvajači raznih priznanja, zvanja i trofeja na domaćim i međunarodnim takmičenjima, turnirima i revijama. Klub je imao 15 šampiona države u svim selekcijama, (4 u seniorskoj, 9 u juniorskoj i 2 šampiona u pionirskoj konkurenciji).
Klub je imao osvajača Oskara, najvećeg beogradskog priznanja, osvajača srebrne medalje na Mediteranskim igrama u Izmiru, osvajača srebrne medalje na šampionatu za Zlatnu rukavicu, osvajače zlatnih medalja na međunarodnim bokserskim turnirima.
Treneri kao učitelji plemenite veštine, mnogo su doprineli razvoju afirmacije i popularizacije boksa u Kruševcu i okolini, počev od legende jugoslovenskog boksa Gakovića, Sikija, Džepine, Marjanovića, Lazarevića, D.
Damnjanovića, Stojanovića, Anđelkovića, Tučeva, Tomanića, Vukončića, B.
Damnjanovića, Rankovića, Pešića, a pre svih braće Mijatovića (Radeta i
Mihajla - Cvrke).
Ekipa Boks kluba „14. oktobar“ 1970. Godina
Ekipa Boks kluba „14. oktobar“ 1971. godina
Bilo je i onih takmičara koji zbog veoma jake konkurencije a i loše sportske sreće nisu mogli da se domognu šampionskih titula, a bili su veliki sportski asovi. Jedan od najuspešnijih je Tomislav Anđelković - Maki, on je u takmičarskoj sezoni 1963/1964. godini uspeo da pobedi sve svoje protivnike u mečevima prve savezne lige, što do tada a i kasnije nije pošlo za rukom nijednom Jugoslovenskom bokseru, zatim Milan Vajić, Slobodan Kusovac,
Rade Bogdanović, Draganče Stojanović, Lazar Tripković i dr. Tu je Tomislav
Mutavdžić - Muta koji je više od 15 godina boksovao za BK „14. oktobar“ i karijeru završio u svom matičnom klubu.
Boks klub „14. oktobar“ u istoriji svoga postojanja i rada najveći ekipni uspeh postigao je 1967. godine kada je bio na četvrtom mestu na tabeli Prve savezne lige Jugoslavije.
Takmičenja ekipe Boks kluba „14. oktobar“ u prvoj saveznoj ligi Jugoslavije
Veliki uspeh klub je postigao 1968. godine na juniorskom prvenstvu države u
Skoplju kada je od deset takmičara devet osvojilo prva i jedan drugo mesto.
Lista sa poznatim imenima BK “14. oktobar“ koji su osvojili titulu šampiona države.
Seniorski prvaci Jugoslavije: Miodrag Stojanović, Svetozar Stojanović,
Branislav Damnjanović - Cire, Rista Gezapov.
Juniorski prvaci Jugoslavije: Dušan Tomanić, Stevan Vukoičić, Dragiša
Bogdanović, Marko Vučković, Dragan Milenković, Dušan Đokić, Miroslav
Spasojević, Radoslav Žunjanin i Božidar Đorđević.
Pionirski prvaci Jugoslavije su Srboljub Panić i Darko Zekić.
Bokseri sa međunarodnim priznanjima su: Radoslav Žunjanin, Radomir
Milošević i Saša Nebrigić. Boks klub “14. oktobar“ bio je osnivač nekih klubova u Srbiji, a osnivač je i Bokserskog saveza uže Srbije sa sedištem u
Kruševcu. Kasnije savez menja naziv i sedište i sada se zove „Šumadija“.
U poslednjih 25 godina BK “14 oktobar“ prolazi kroz razna iskušenja i teškoće, suočen pre svega sa matrijalno-finansijskim problemima, teškoćama stručnog kadra i takmičarima. Klub se sada takmiči na prvenstvu regionalnog saveza Šumadija i državnom prvenstvu Srbije. Najuspešniji takmičar kluba je Miljan Stevović koji je osvajač više držanih medalja i priznanja. Klub je 2006. godine brojao pedesetak članova, a oformljena je i ženska ekipa kluba.
Miljan Stevović, najuspešniji bokser Bokserskog kluba „14. oktobar“ . U novijoj istoriji kluba bio je osvajač seniorske državne medalje u boksu.
Članovi Boks kluba „14. oktobar“ u prostorijama kluba na Kosturnici sa trenerom i bokserskim entuzijastom Dragišom Milojevićem
Zbog nerešivih finansijskih problema, blokade računa kluba i velikih dugovanja koja su nastala u dužem vremenskom periodu, nemogućnosti njihovog rešenja u cilju nastavljanja i funkcionisanja bokserskog sporta u Kruševcu,
27.06.2017. godine, Dragiša Milojević trener boksa registruje Boksersko sportsko udruženje “BK KŠ 037“.
Ovo udruženje nastavlja da radi u prostorijama kluba na Kosturnici, ali ubrzo se susreće sa problemom korišćenja prostora jer se vraća starim vlasnicima.
Članovi Boks kluba „14. oktobar“ sa bokserske revije, Hala sportova u
Kruševcu
Od 2017. godine Boks klub „14. oktobar“ postoji formalno- pravno samo u evidenciji Agencije za privredne registre Srbije. Ostaje bez takmičara, prostorija za treninge, bez imovine, sa velikim dugovanjima i blokadom računa.
Boksersko udruženje „BK KŠ 037“ vođeno velikim bokserskim entuzijazmom
Dragiše Milojevića, trenera i požrtvovanog bokserskog radnika, premešta se u objekat zatvorenih bazena Sportskog centra Kruševac. U okviru njega adaptira prostor za rad i održavanje treninga. Boksersko udruženje „BK KŠ
037“ u periodu od 2017. do 2021. nastavlja rad i takmiči se na regionalnom prvenstvu i državnom prvenstvu Srbije, a kruna tog rada postignuta je 2020.
godine. Te godine dvojica kadeta kluba Vuk Vukajlović i Nemanja Mijajlović na državnom prvenstvu Srbije u boksu, u svojim kategorijama postaju nacionalni šampioni, osvojivši zlatne medalje. Na taj način ulaze u sastav nacionalne kadetske boks- reprezentacije Srbije.
Sa treninga Bokserskog udruženja “BK KŠ 037“ u novim adaptiranim prostorijama za boks, u okviru zatvorenih plivačkih bazena SC “Kruševac“
Boksersko udruženje „BK KŠ 037“ 2020. godine, i ako radi u otežanim uslovima izazvanim pandemijom zarazne bolesti KOVID 19, ostvaruje svoj najbolji ekipni plasman, osvojivši drugo ekipno mesto na regionalnom bokserskom takmičenju, u okviru takmičenja Boks saveza Šumadije i
Pomoravlja.